Waar is mijn vrouw?

'S middags op de Groenplaats in Antwerpen zag ik een oude man voorbij wandelen. Niet gewoon wandelen maar een beetje manken. Een klein meisje zag de man en zei iets tegen haar vriendinnetje.
Het ander kindje keek op en zei: En dan dat hoedje!
De man liep rustig verder en ging een poosje op een bank zitten. Ik zag dat de oude meneer iets vertelde tegen de mevrouw naast hem. Ze stond op, fronste haar wenkbrauwen en ging op een ander bankje zitten. De man stond recht en ging verder,  ik zag dat de meneer iets mompelde in zichzelf. Ik wou nu toch weten wat en besloot wat dichterbij de man te lopen. Nu ik eigenlijk zo goed als naast hem liep kon ik zijn gebrabbel verstaan. Hij zei iets van:" Waar is mijn vrouwtje?!" Op een Frans accent dat ik het bijna niet verstond. Ik begon nu duidelijk naast de man te lopen en besloot aan hem te vragen of ik met iets kon helpen. Hij mompelde weer iets. Ik verstond hem niet en vroeg nog is:" kan ik u helpen meneer?" Hij riep plots:" Waar is mijn vrouwtje???" Bijna heel de Groenplaats keek op. Mijn wangen werden rood, ik zei snel sorry tegen de meneer en liep vlug verder.

zonnige namiddag

Op een mooie zonnige namiddag dwaalde ik rond in het dorp waar mijn school zich bevindt. Wachtend op mijn bus die "weeral" te laat kwam droomde ik verder.
Genietend van de warme zonnestralen op mijn gezicht keek ik hoe de bus dichterbij kwam.
Door een koude windvlaag werd ik uit mijn droom gerukt.
Ik keek rond naar mensen die elkaar wegtrokken om een goede zitplaats te hebben.
Ik stapte rustig als laatste op de bus, knikte even naar de chauffeur en zocht ergens vanachter een plaatsje voor mij alleen.
De bus startte langzaam.
 Ondertussen had ik een goede plaats gevonden aan het raam.
Alleen.

zondagochtend

Een typische zondagochtend
Ik hoor stemmen en gelach beneden, ik zucht en draai me nog een keer om.
Na een uur woelen en nadenken besluit ik naar beneden te gaan. Verschrompeld als een garnaal kom ik beneden.
Het eerste wat ik hoor zijn mensen die zeggen: Ze is wakker.
Ik zucht.
Ik doe de deur open en ga zitten.

Een typische zondagochtend.

Het is mooi nu

Het zinnetje:"Het is mooi nu?".

Blijft door mijn hoofd spoken. Eender wat je zegt wat je wil veranderen aan jezelf krijg je die zin weer. Het is toch mooi nu?

Maar wat als IK het wil dan ga je mij niet tegenhouden om het niet te doen door te zeggen: het is toch mooi nu.

WAT ALS IK, 10 kg wil bijkomen, mijn haar paars wil kleuren en alleen zwarte kleren wil dragen? Dan doe ik dat toch lekker, nadat ik die drie dingen heb gedaan gaat men wel wat anders piepen.